https://mehrkhoban.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p>گاه دل از فراگیری فروع دین هراسان می‌شود، نه از سنگینی حکم، که از بیم آنکه در پیچ‌وخم شروط و قیود، جان از شور عمل بازماند و واژگان، حجاب معنا شوند. <br />در وادی عمل، شرط، شرط دل‌دادگی‌ست؛ شرط، شرط عشقبازی‌ست و بس. <br />عقل می‌گوید: «مگذار که قدمت بلغزد، مبادا که شرطی محقق نشده باشد.» <br />اما عشق، بی‌پروا می‌گوید: «برو! به میدان برو! اگر باید بسوزی، بسوز! اگر باید بدهی، جان بده!»</p> <p>می‌ترسم… <br />می‌ترسم آن‌گاه که بانگ «هل من ناصر» حسین بلند شود، من درگیر ادای دینی باشم که عقل آن را اولی دانسته، و عشق را وانهاده باشم. <br />می‌ترسم که میان دو واجب بمانم: <br />یکی، یاری حسین، <br />دیگری، ادای دِین. <br />و عقل، دومی را برگزیند، و من در پی آن روم، <br />و چون بازگردم، <br />حسین را به مسلخ برده باشند… <br />و من، تنها مانده باشم با دِینی اداشده، <br />و عشقی که از کف رفته است.</p> <p>آری، در این وادی، شرط، شرط عشقبازی‌ست و بس. <br />و آن‌که عاشق است، شرط را با خون دل می‌نویسد، نه با مرکب عقل.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://mehrkhoban.kowsarblog.ir/یاری-دین">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://mehrkhoban.kowsarblog.ir/یاری-دین